GjagTeam

Dzień do dupy

Justyna — Fri, 02 Dec 2011 10:33:05 +0000

bo zaczął się paskudnie i taki już pozostał do wieczora. Już w południe miałam ochotę schować się pod kołdrą, zasnąć i obudzić jutro. Jak co czwartek budzik zadzwonił o 6:30 a ja z premedytacją go wyłączyłam i spałam dalej. Dzięki temu przebudziłam się dopiero po 7ej i musiałam zalogować się z domu bo do pracy dojechać na czas nie było szans. Wrzuciłam na siebie jakieś przypadkowe łachy i buty i biegiem do garażu a tam – ciemno. W aucie - zimno, włączam cd i słyszę cyk cyk cyk zamiast pobudzającego dźwięku w postaci jakiegoś przeboju ze składanki Karoliny pt. Wiocha Hits 3. Ale nic to – jadę. Wbiegam do pracy – prawie nikogo jeszcze nie ma i w głównym korytarzu wywijam pięknego orła. Podnoszę się i biegnę dalej zostawiając metrową, różową smugę z moich szpilek na podłodze.

Włączam komputer – działa. Super – myślę sobie, nie jest jednak tak źle. Sprawdzam maile a tam pośród kilkunastu standardowych requestów – jeden kwiatek, którego prawdę mówiąc spodziewałam się już od jakiegoś czasu. Mail zaadresowany do mnie ale w CC mnóstwo dziwnych ludzi z całego świata – Justyna, zamówienie poszło wtedy i wtedy, załącz proszę zgodę na release. Nie zastanawiając się długo odpisuję odruchowo DO WSZYSTKICH, że zgody nie ma bo proces jest wstrzymany bo mamy buga w systemie a specjaliści od raportów nie potrafili wygenerować tego manualnie. Mija kilka minut i zaczyna się piekiełko. Czy jest wdrożony proces tymczasowy? Czy oficjalnie było to komunikowane, bla bla bla. I co mam im powiedzieć? Że zgłaszałam to tym od roboty i tym na górze i mnie ignorowali dwa miesiące więc sama postanowiłam w końcu zignorować temat a teraz szukają winnych? Wrr. Organizuję spotkanie żeby o tym pogadać. Szukam pokoju konferencyjnego blisko mnie żeby nie przechodzić przez ten cholerny korytarz i nie wyrąbać się po raz kolejny. Pokój wolny od 14 do 15:30. Bookuje na 14. Pani S. nie pasuje bo ma interview. Pytam Panią L. czy jest jutro na miejscu bo trzeba się spotkać – nie ma jej ale mówi że ma chwilę dziś o 15. Bookuję salę na 15tą i wysyłam zaproszenia. Nie dochodzą. Zgłaszam błąd do Pani S. – nie pomaga. Za trzecim razem dostaję potwierdzenia i czuję ulgę.

Przychodzi wiadomość od ludzi z gratulacjami nowego stanowiska jestem w końcu Software Assurance Program Manager’em. Myślą że nie wiem, że władowali mnie na minę. Jestem świetnym przykładem na to jak można nic nie robiąc dostać stanowisko tylko dlatego chyba, że nikt inny go nie chciał bo się bali. Od teraz będę nie tylko robić dużo więcej niż robiłam ale będę też bekać za każde tysiąc euro których nie wysępię od Microsoftu. W dodatku Pan D. informuje mnie że idzie od jutra na dwa tygodnie urlopu i czy zajmę się skrzynką pocztową pod jego nieobecność. Pewnie że się zajmę. Mam inne wyjście? To od wczoraj moja skrzynka przecież więc korona mi z głowy nie spadnie jak do 15tego popracuję bez sekretarki w postaci Pana D.

Biorę się za slajdy na wtorkową prezentację i dzwoni Pan A, który potrzebuje paru zmian na stronie internetowej do której nie ma dostępu. Mówię że bez dostępu do ftp nic nie mogę zrobić ale obiecuje że załatwi. A jak nic nie zrobie to nic nie zarobię przecież. Sprawdzam swoje konto. Rachunki zeszły, faktury nie weszły – muszę pociągnąć z rezerwy na ratę kredytu. Ciągnę. Zostaje 7 euro a wypłata za 22 dni – super.

Dzwoni Pan G. i mówi że podjedzie na kawkę. Myślę – no wreszcie pozytywny akcent i robi mi się miło na samą myśl . Zamykam slajdy i gnam przypudrować nosek. Łykam furagin bo mierzi mnie po przewianiu dupy w garażu dzień wcześniej i wywijam kolejnego orła na tym samym korytarzu co rano. Rozglądam się czy nikt nie widzi i głośno w myślach krzyczę: mam to w dupie, zbieram się i idę dalej. Wypijam kawę, mało słodka ale jeszcze lepsza niż zwykle, ucinamy pogawędkę, daję z siebie poszydzić i wracam do roboty bo o 15tej spotkanie. A na nim dowiaduję się że największy problem to to że na poranną wiadomość odpisałam do wszystkich zamiast do Pani T i Brazylia dowiedziała się że Galway ma dziufe w systemie. Ja pitole faktycznie wielkie halo. Pytam w takim razie dlaczego Pani T. skopiowała wszystkich w swoim zapytaniu. W odpowiedzi słyszę że Pani T. naiwnie sądziła że dostanie zgodę i po sprawie. Mówię że Pani T. wiedziała o problemie z systemem tylko to olała ale nikt mi nie wierzy. W dodatku o 15:25 wpada do pokoju statystka i mówi że ma pokój zarezerwowany od 15:15 i nas wygania. No super – zrobiłam z siebie durnia po raz kolejny. Przybiegam do biurka i sprawdzam rezerwację – MAM jak byk zaakceptowane ale kogo to już teraz obchodzi. Piszę ironicznego maila do Pani S. że chyba potrzebne mi szkolenie z organizacji spotkań bo jakimś cudem pokój był overbooked, załączam akceptację z rezerwacji i puszczam w świat. Wchodzę w spotkanie w outlooku – pokoju brak. Jak? Pytam jak do cholery mógł zniknąć. Liczę że Pani S. nie uzna mnie za skończoną idiotkę i przypomni sobie errory które jej wysyłałam rano.

Podchodzi druga Pani T. i mówi że jest problem bo musi skredytować dwa zamówienia bo wczoraj wyszły mimo że są duplikatami i czemu to nie zostało wyłapane. Sprawdzam z moim Cover i okazuje się że chyba nie zauważył. Głupio mi za niego ale co mogę na to poradzić. To klient wrzucił podwójne zamówienia a że Pan Cover nie wyłapał to już inna sprawa. Pan Cover nawiasem mówiąc jest perełką w tym moim służbowym świecie – mądry facet i tyle. A że przeoczył duplikaty – no cóż zdarza się najlepszym. Nie ochrzaniam bo go lubię, zwracam tylko uwagę żeby pamiętał następnym razem.
Wybija 16:30, idę na parking – auto zaparowane. Odparowuję 10 minut, cd ma wystarczająco dużo czasu na odcykanie swojego i uruchomienie się. Jadę do domu skrótem i wpieprzam się w mega korek. Burczy mi w brzuchu, chcę do domu i stoję bezczynnie na dwupasmówce tęskniąc za moim dzieckiem.

Wchodzę do domu – sushi – mniam, mój słodki skarbek z ciocią Karoliną zrobił mi niespodziankę. Jedziemy do sklepu wydać 7 euro , spotykam w kasie Panią Nową Która Wpadła W Oko Mojemu Ex. Pytam ją czy wybiera się na party świąteczne, mówi że nie i pyta czy ja się wybieram. Nie mam nic wspólnego z jej firmą więc odpowiadam że nie ale pytam bo wybiera się mój były Pan M. z poważnym zamiarem względem Pani Nowej. Pani Nowa macha ręką na natrętne zaloty Pana byłego M. – mam satysfakcję nie wiem czemu.

Wieczorem kradnę stronę z serwera firmy reklamowej mojego klienta – Pana A. bo przysłał dane i zamiast grzecznie wstać po ululaniu Niuni i sprawdzić czy strona działa padam na pysk.

Fajny dzień co? A napisałam to żeby móc to przeczytać i żeby mi było po przeczytaniu lżej i okazało się że nie jestem aż taką pierdołą i że może podchodzę do siebie zbyt krytycznie i czepiam się siebie bezpodstawnie. Zaraz to przeczytam i napiszę czy mi lepiej.
Lepiej, bo wiecie co? Ch… z tym. Mam najwspanialsze dziecko na świecie, jeteśmy zdrowe i mamy (póki co) co jeść. Wszystkie gówna w moim życiu zniosę bo mam Niki.

Pozdrawiam Was Laski
Just

Gdzie jest granica i potrzebnie czy nie

Justyna — Sun, 20 Nov 2011 23:35:30 +0000

…między tym co sobą demonstrujemy a tym czego naprawdę chcemy? Można krzyczeć i obwieszczać światu przy każdej okazji że się nie kocha i nie chce być kochanym a tak na serio szalenie potrzebować miłości, można zaznaczać na FB że ani za autobusem ani za facetem się nie biega a poniżyć się w rozpaczy i nadziei na jego akceptację. Czy to kwalifikuje się jako kłamstwo? Czy jeśli asekuracyjnie oszukujemy samych siebie to też jest źle? Chyba tak bo przecież jak uda nam się wmówić coś sobie to przy okazji wszystkim innym też będziemy wciskać ten sam kit. Ile tego można znieść? I po co to wszystko? Ze strachu, ze wstydu, z wygody? A może to samoobronne mechanizmy włączają się wtedy kiedy trzeba i pieprzą potrzebnie lub niepotrzebnie w głowie?
Mi powoli mija potrzeba przebywania w stanie zabunkrowania bo zaczynam dostrzegać więcej niż ostatnimi czasy. Boję się tylko że jak szczerze przed sobą przyznam że czegoś potrzebuję to włączę sobie na to ciśnienie i jeśli zwyczajowo znów nie wyjdzie to będę rozczarowana a rozczarowań nie lubię. Nudzę się normalnością ale zbliżam się do momentu kiedy znów potrzebna mi jej namiastka, choćby po to żeby poczuć że „yy, to nie dla mnie”. To nie jest do końca zdrowe że ciągle chcę zmian, że cokolwiek by się nie działo to szukam więcej, lepiej, inaczej. I to nie jest też tak że nie mam satysfakcji. Mam, ogromną, kocham życie, jestem nim ciągle naćpana. Szukanie, znajdowanie, nieznajdowanie to wszystko daje siłę. Jak to powiedział kiedyś mój soulmate Szara Eminencja – to jak z psem co goni za autem dopóki ono jedzie. Gdy już je złapie to kończy się frajda.
Pójdę za śladem Gośki i włączę wam coś co mi gra w głowie, co włącza motylki, wywołuje duże emocje i sprawia że mam ochotę pojechać do lasu i wydrzeć się na całe gardło by się jakoś z tego naładowania oczyścić.

PS. Widziałam dziś Untold Story o Freddie’m

Coś, co serce rusza…

Małgorzata — Sat, 19 Nov 2011 22:18:20 +0000

http://www.youtube.com/watch?v=9KTHtc_fkAQ&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=RgunsXL9Lo0&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=tDxY90yyeB8&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=HCSb1ViRzzA&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=7g8uHOh0v0E&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=vzB1w9Lgx40&feature=related

A to poznałam dzięki W.K.

http://www.youtube.com/watch?v=7DYA1raD-YY&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=CI_ZBfD_AyM

http://www.youtube.com/watch?v=rDqrhkOYmcg

http://www.youtube.com/watch?v=A9CMAPsless&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=IXC-bk3knCQ&feature=fvst

Kocham obu panów, obaj są dla mnie ucieleśnieniem męskości i takiego nonszalanckiego seksapilu…

http://www.youtube.com/watch?v=k5jRcFMRX_U&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=ZkOuBC78qV8

http://www.youtube.com/watch?v=DiZoh3_PjYY

http://www.youtube.com/watch?v=P_uBQ9jvAZU&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=0Gbz-Lau5tc&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=sZG-VvlErJY&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=sjcsgROJ83c&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=pj9ZWjBlFew&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=Xh_1pYNabc0&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=AiTfBOdjj_U&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=Vt2YIpZWBqA

http://www.youtube.com/watch?v=1bGOgY1CmiU&feature=fvwrel

http://www.youtube.com/watch?v=ytIRdeM-ed0&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=ZGoWtY_h4xo&feature=related

kocham

http://www.youtube.com/watch?v=v8M9-7OSssc&feature=fvst

http://www.youtube.com/watch?v=qfNmyxV2Ncw&feature=related

I wiele, wiele innych, które obiecuję tutaj dodać, ku pamięci i na przekór modzie…

Lata ’90 w naszej rodzimej wersji

Małgorzata — Sat, 19 Nov 2011 20:55:22 +0000

Ten cudny czas disco końca lat ’90 był niezapomniany również w wersji naszej, rodzimej, polskiej.Moje 18 urodziny i wakacje w Międzyzdrojach, spędzone z chłopakiem , moją kuzynką i jej przyjacielem-dziś te związki to historia, ale czy pamiętasz Joanno?Wielka GRENADA-Mojego ulubionego szwagra- TOMASZA K. WISEŁKA, MIĘDZYZDROJE!

Dziś te strony, to mój dom, ale wtedy prawie egzotyka.Często przejeżdżam obok tego „pola namiotowego”.Ale „Halinia” nadal ma w moim sercu szczególne miejsce.Pozdrawiam!!!

http://www.youtube.com/watch?v=i30txrjxNaQ

http://www.youtube.com/watch?v=uwl-gvRnNvI&feature=relmfu

http://www.youtube.com/watch?v=vvI2k4uV51Y&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=XZi3QIVs1cM&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=V_jlqDJ0BbM&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=8vD-HFDkS4w&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=6ZXB8SFIp7o&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=OFPFiq2jUr0&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=1JItIDUcG8g&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=CoXmo9Rs3Xs&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=dweMR0y5a1U&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=vNJ9DFJK-ec&NR=1

http://www.youtube.com/watch?v=ttAXZAVmccQ

http://www.youtube.com/watch?v=wgah-7YRBuY&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=IX-vZrug6Lc&feature=related

Super muzy ciag dalszy

Małgorzata — Sat, 19 Nov 2011 20:06:03 +0000

TO DLA WAS MOJE KOCHANE DZIEWCZYNY.NIECH WAM SIĘ ŚWIETNIE SŁUCHA!!!

PAMIĘTACIE???

TO NASZ CZAS, CZAS ZABAWY.WARTO PAMIĘTAĆ, ZWŁASZCZA WTEDY, GDY DZIECIĄTKO MARUDZI, A MĄŻ „PŁACZE”.

KOCHAM WAS I TĘSKNIE.BRAKUJE MI WAS, BARDZO, BARDZO…

LA BOUCHE

Haddaway

http://www.youtube.com/watch?v=k_U6mWu1XQA&feature=related

Toni Braxton

Vengaboys

Aqua

Tom Jones

Lou Bega

Ricky Martin

http://www.youtube.com/watch?v=8BkYKwHLXiU&feature=related

Nana

Coolio

Scooter

Mądrzejecie z wiekiem czy durniejecie?

Justyna — Tue, 08 Nov 2011 01:19:28 +0000

Wiem że temat z dupy ale zastanawiam się dziś czy w waszych wspomnieniach jest ktoś taki kto z nich za cholerę nie chce wyjść? Że cokolwiek się w życiu dzieje to zawsze wracacie tam bez względu na to jak bardzo jesteście z tym kimś teraz „nieblisko”? Jako że o tym piszę to wiadomo że ja tak mam. Być może dlatego że to jedyna osoba, którą mi w pewien sposób zabrano a nasze rozstanie nie było tak do końca ani moją ani jego decyzją tylko mega presją, co złości mnie okropnie i nie daje ciągle spokoju bo zostanawiam się co by było gdyby i zawsze jak coś mi pieprznie w mojej rzeczywistości to zataczam krąg i jestem z W. O W. właśnie mówię. Pamiętam rzecz jasna presję, pamiętam piekiełko i jak było ciężko. Pamiętam jak dużo zrobiłam żeby jednak „nie” i robiłam to świadomie i w dużym stopniu po to żeby dziś nie żałować. A jednak mnie to ciśnie bo po W. piekiełek było sporo i to nie takie i dawałam radę. Umiałam się nagiąć, zmienić, dopasować. Pewnie że to na marne ale czemu skłonność do naginania się przychodzi z wiekiem? Dlaczego teraz jestem w stanie machnąć ręką, pomyśleć swoje i iść dalej, schować dumę do kieszeni, a wtedy tak trudno było to przeskoczyć? Widzicie tego typu zmiany w sobie na przestrzeni lat? Mądrzejecie z wiekiem czy durniejecie?
Mnie trochę wnerwia to że nie jestem już takim zadziorem. Nadal i tak robie co uważam i nikomu nic do tego ale nie zdzieram się już, nie walczę, odpuszczam, nie to nie.

Coś dla was.

Małgorzata — Fri, 21 Oct 2011 21:17:35 +0000

Daję wam coś do posłuchania i do „pomyślenia”.

Przeczytajcie tekst tej piosenki, posłuchajcie nagrania.Jest tak bliska memu sercu…

Lubię „pomyśleć” z kieliszkiem czegoś mocniejszego w ręku, słuchajac muzyki, słów, głosów, które nie pozostają mi obojętne.

Dają trochę refleksji, w tym zaganianym, materialistycznym świecie.

Chwilę na zastanowienie nad innymi, niż namacalne, a przez to „realne” (???) wartościami.

Realna jest kanapa i auto.

A moje „JA”?Moja targana sprzecznymi uczuciami dusza?

Dziś posiedzę i posłucham, bo taki mam dzień i nastrój.

Poryczę pewnie.

Trochę nad sobą, a trochę nad tymi wszystkimi niespełnionymi, schowanymi głęboko w sercu uczuciami.

Ciągle boli mnie to, ze czas tak szybko płynie, przez palce przecieka.

A ja, jak głupia, kiedyś myślałam, ze do 30-tki masa czasu została.

Ten dzisiejszy świat…taki materialny, ze aż boli jego ciężar.

Fizyczność i seksualność człowieka grają wszędzie pierwsze skrzypce.Wycieraczki do auta opatrzone są nakleją nagiej kobiety…

A gdzie refleksja,gdzie przeżywanie życia na płaszczyźnie emocji, ducha?

Dziś muzyka takich zespołów jak DŻEM CZY HEY, określana jest mianem muzyki niszowej.

Więc ja mogę być na dnie tej niszy.Mi to pasuje.

Miłego słuchania kobiety.

„DO KOŁYSKI” DŹEM

Żyj z całych sił
I uśmiechaj się do ludzi
Bo nie jesteś sam
Śpij, nocą śnij
Niech zły sen Cię nigdy więcej nie obudzi
Teraz śpij

Niech dobry Bóg
Zawsze cię za rękę trzyma
Kiedy ciemny wiatr
Porywa spokój
Siejąc smutek i zwątpienie
Pamiętaj, że

Jak na deszczu łza
Cały ten świat nie znaczy nic a nic…
Chwila, która trwa
Może być najlepszą z Twoich chwil…

Idź własną drogą
Bo w tym cały sens istnienia
Żeby umieć żyć
Bez znieczulenia
Bez niepotrzebnych niespełnienia
Myśli złych

Jak na deszczu łza
Cały ten świat nie znaczy nic a nic…
Chwila, która trwa
Może być najlepszą z Twoich chwil…

… i znów te głupoty…

Małgorzata — Fri, 21 Oct 2011 19:52:36 +0000

Myślałam, ze padnę ze śmiechu, gdy to zobaczyłam…

ROXETTE

Małgorzata — Thu, 29 Sep 2011 18:40:45 +0000

Nadal uwielbiam, a to nowy :

Nasze przeboje

Małgorzata — Sat, 30 Jul 2011 15:27:30 +0000

Pamiętacie dziewczyny jak z zapamiętaniem słuchałyśmy słodziutkich jak miodek głosików chłopców z NO MERCY ???Buziaczki jak u lali, wyżelowane włoski i koniecznie opalenizna z solarium, chociaż może w ich przypadku to taka karnacja…Ja do tego bym dodała zapach „czarnego adidasa” i koniec lat ’90 jak się patrzy.

A oto nasze „numery jeden” tego zespołu, ex aequo:

A to kolejny murowany hicior każdej dobrej, sobotniej zabawy, roztańczona dyskoteka, i pędzące ulicami Krosna Audi pana Dariusza R. rozbrzmiewała właśnie tak:

Wakacje, słynna „Delicja”, czasem „balety” w Bytnicy, ale obowiązkowo trzeba było się seksownie pobujać w rytm:

Eh…to były czasy.Tylko dlaczego wszystko co dobre, fajne i zabawne tak szybko się kończy?Każdy etap w życiu mija szybko i co gorsze bezpowrotnie, nie można cofnąć czasu, nic zmienić, ani naprawić, nie można niczego przeżyć jeszcze raz.Ale może tak musi być i dlatego życie tak fantastycznie smakuje.